مهلت ارسال تا پایان آبان ماه

برای کسب اطلاعات بیشتر به صفحه اصلی سایت مراجعه کنید.

دو) تصویر ارائه شده
نکات بسیاری وجود دارد که می‌توان از عکس استخراج نمود. تمرکز کافی بر روی عکس به شما کمک می کند تا تجسم فضایی بهتر و قویتری از سایت و بنایی که طراحی می کنید پیدا نمایید. به طور مثال از تصویر هوایی داده شده برای تالار تختی می توان نکاتی این چنین استخراج نمود:

۱. جهت شمال

۲. قرارگرفتن زمین در بافت مسکونی

۳. تقابل با پارک یا فضای سبز

۴. ارتباط با بزرگراه

۵. عرض کوچه و میدان دید در هنگام رسیدن به بنا

۶. وجود یا عدم وجود پیاده رو

…

و نکات بیشتر و ظریف‌تری که شاید به درد طراحی ما بخورد.

بحث مهمی که در این جا مطرح می‌شود، توجه به سایت، نشان دادن روند رسش به بنا و حتی میدان دید و تماشای بناست. پسندیده است که به عنوان یک معمار، چارچوب تفکر طراحی خود را از محدوده‌ی زمین فراتر در نظر گرفته باشید و نشان دهید که به اطراف هم توجه داشته‌اید. همین‌طور نشان دهید که با ترفندهایی از وجود فضای سبز بهره گرفته‌اید. یا برای دوختن یک بنای عمومی به بافت مسکونی از تکنیک ویژه ای بهره جسته‌اید.

پس از توجه به متن و عکس، اطلاعات بسیار زیادی خواهید داشت که خود پاسخ مساله خواهند بود و حالا می‌توانید طراحی بر روی شیت را آغاز کنید.

نوشتن مطالبی که مرتبط با نحوه طراحی باشد کار ساده‌یی نیست. لذا به صورت موردی و پراکنده در وبلاگ به نکات طراحی اشاره می‌کنیم.

در نوشته‌های بعدی، در مورد موضوع اسکیس ارشد امسال خواهید خواند.

پیش از شروع: آرامش و استفاده از وقت راه رسیدن به موفقیت است. برای کاری که برای شما سودمند است وقت صرف کنید. اسکیس، تنها ترسیم و ارائه نیست. برای درک صورت سوال باید زمان کافی صرف کنید. این زمان بین ١٠ تا ١۵ دقیقه مناسب به نظر می رسد.

یک) متن نوشته شده

دوستانی که اندک آشنایی با خوشنویسی داشته باشند، عبارت “ضعف و قوت”‌ را می شناسند. در خوشنویسی،‌ نوشتن حروف با یک ضخامت انجام نمی شود. بلکه متناسب با این که کدام قسمت یک حرف را می خواهیم بنویسیم، قلم را در روی انگشت می چرخانیم. گاهی لبه قلم و گاهی تمام پهنای آن روی کاغذ قرار می گیرد. به عقیده بسیاری از خوشنویسان، مهارت در خوشنویسی با شناخت صحیح ضعف و قوت و همچنین کنترل میزان آن ارتباط مستقیم دارد.

در مورد ابزاری که برای ترسیم در طراحی معماری و اسکیس استفاده می کنید نیز داستان به همین منوال است. شما ابتدا باید ابزار رسم خود را خوب بشناسید. ضعیف ترین و قوی ترین اثر آن را بر روی کاغذ بشناسید. ده ها نکته دیگر همانند: قابلیت کنترل ابزار در دست، میزان پخش شدن روی کاغذ، مدت خشک شدن، نتیجه دست کشیدن روی اثر آن، … را باید به خوبی بشناسید تا بتوانید آن را استفاده کنید.

اگر دقت کرده باشید در مورد غذا خوردن شما به این دانش در مورد قاشق یا چنگال دست یافته اید! اگر تعداد زیادی قاشق یا چنگال در اندازه ها و شکل های مختلف روی یک میز قرار گرفته باشد، شما حتی بدون در دست گرفتن آنها می توانید با نگاه کردن، قاشق و چنگالی را که برای غذا خوردن شما مناسب است انتخاب کنید.

شما باید در ذهن خود پرورانده باشید که با یک ماژیک سر پهن، بیش از ۶ نوع خط از لحاظ ضخامت و بیش از بیست نوع خط از لحاظ طرح می توان رسم نمود. که این امر جز به تمرین و تکرار میسر نمی شود.

روز اول یک ابزار را امتحان کنید. به اشکال مختلف با آن خط بکشید. سعی کنید چیزهایی را که در ذهن دارید با آن ترسیم کنید (مثلا: نرده، پنجره، درخت، انسان،…)

روز دوم ابزار جدیدی را امتحان کرده و در کنار آن از ابزار روز پیش هم کمک بگیرید. بدین ترتیب هم با ابزار جدید آشنا می شوید و هم توانایی آن دو را در کشیدن یک شیء مشترک، مورد سنجش قرار می دهید.

همان طور که مشاهده می کنید در عرض یک هفته می توانید با ۷ ابزار گوناگون (مثلا:‌مداد نرم، اتود ۰٫۵، قلم عربی، روان نویس ۰٫۲، ماژیک راندو، روان نویس ۰٫۳، مداد چرب) آشنا شوید و هفته های بعد با تکرار بیشتر، بر آن ها مسلط شوید.

در ابتدا فقط با یک رنگ کار کنید و هرچه پیش رفتید، کار را با رنگ های گوناگون نیز تجربه کنید.*

نکته مهم: تنوع استفاده از ابزارهای گوناگون، جزو امتیازات یک اسکیس نیست. پس وقت خود را به هیچ وجه صرف یادگیری همه تکنیک ها و ابزارها نکنید و سعی کنید بر همان ابزارهای ساده تسلط بیشتر پیدا کنید.

* در مورد انتخاب رنگ در نوشته های دیگر صحبت خواهیم نمود.

یکی از اهداف تمرین گروهی اسکیس، بالا بردن خوانایی شیت هاست. دانشجویان به لحاظ عادت به طراحی هایی که در دانشگاه انجام داده اند، سعی در توضیح دادن شیت خود دارند؛ این همان توضیحاتی است که در جلسات کرکسیون طرح های خود برای اساتید بیان می کنند. حال آن که اسکیس ارشد، کاملا متفاوت با یک جلسه کرکسیون طرح است و اصولا ماهیت آن با یک شیت ارائه طرح تفاوت دارد.

در یک تمرین گروهی می توانید:

زمان و موضوع را تعیین کنید.

بدون مشورت و مشاهده کار دیگران، شیت خود را در زمان تعیین شده کامل کنید.

در پایان مدت،‌بدون این که توضیحی بدهید، شیت ها را یک جا جمع کنید.

ببینید دیگران از شیت شما چه نکاتی برداشت می کنند.

نکات خوانا و ناخوانای تمام شیت ها را برای خود یادداشت کنید.

پس از چندین جلسه تمرین بدین روش، خواهید دید که قدرت ارائه مطالب خوانا، مفید و غیرتکراری در شیت های طراحی شده بالاتر می رود.

ناگفته نماند که تمرین گروهی محاسن زیادی دارد که این تنها یکی از آن هاست.

“شیت من بسیار کامل است. حتی جزئیات در و پنجره هم دارد. پلان را کامل به تصویر کشیده ام. پس چرا نمره مقبولی دریافت نکرده ام؟”

در جواب این پرسش نخست باید گفت که مروری کنید بر نوشته ی فرایند طراحی معماری که در همین وبلاگ هم آمده است. سپس به چند نکته دقت فرمایید:

۱٫ مصححین اسکیس، برای دریافت اطلاعات شیت شما بیش از دو سه دقیقه زمان نخواهند داشت.

۲٫ (در تاکید بر گزینه نخست) کامل بودن و به قول معروف “بسته به نظر آمدن”‌ شیت خوب است اما این که شیت شما در انتقال اطلاعات و خوانایی و برقراری ارتباط با داور موفق باشد، مهم تر است.

۳٫ رعایت برخی نکات، در اغلب شیت های دانشجویان دیده نمی شود. از جمله همین که به فرض به جزئیات در و پنجره پرداخته اند اما اثری از قرارگیری بنا در سایت یا مثلا نحوه پرداختن به فضای ورودی در شیتشان یافت نمی شود.

۴٫ این که پلانی به شدت راندو و پرداخت شده باشد ولی غلط فاحش در آن باشد بسیار بدتر از پلانی است که ساده به پایان رسیده و بدون غلط فاحش است.

۵٫ راندو و پرداخت بیش از اندازه، بازگو کننده این مطلب است که دانشجو در طراحی با مشکل مواجه شده و به جای صرف وقت برای طراحی، به راندو و بازی با شیت پرداخته است.

۶٫ آخرین و مهم ترین نکته که در نوشته ی بعد بدان می پردازیم:

شاید شیت شما فقط از نظر خودتان کامل و خوانا باشد و از نظر داور یا هر فرد طراح دیگر، گنگ و مبهم.